Archive by Author

Suurlemoen-olyfoliekoek met suurlemoen-glaseersel en grenadilla-stroop

13 Jul

My mooi  turkoois vrugtebak is nooit sonder suurlemoene nie, dis immers my inner-vrug. Grenadillas is net ‘n kort kop agter.

aaa  bak suurlemoene

Albei bied inspirasie vir ‘n lekker gebakte poeding, of soos hier, ‘n  verkwikkende koek wat van oggendtee of middagkoffie ‘n partie maak.

Die suurlemoen – skil, sap en al  beland in die koek en in die glaseersel, terwyl die granadilla pulp tot ‘n stropie gekook word om saam met die koek te bedien.

ssuurlemoen drizzlekoek

Suurlemoen-olyfoliekoek met suurlemoen-glaseersel en grenadilla-stroop

Maak 1 enkellaag koek (10 snye)

  • 2½ Koppies (375g) bruismeel, gesif
  • 1½ Koppies (330g) strooisuiker
  • Gerasperde skil en sap van een suurlemoen
  • 3 eiers
  • ½ Koppie (125ml) karringmelk
  • 1/3 Koppie (80ml) ekstra suikwer olyfolie
  • 1 Vanillapeul, sade uitgekrap
  • Suurlemoentiemietakkies om mee te bedien (opsioneel)


  • 150 g versiersuiker, gesig
  • Sap van 1 suurlemoen, jy gebruik dalk nie alles nie


  • 220 g strooisuiker
  • Pulp van 6 grenadillas

Voorverhit die oond to 180ºC. Smeer en voer ‘n 20cm losboom- koekpan uit met bakpapier.

Vir die beslag kombineer die meel, suiker en suurlemoenskil in ‘n bak en hou eenkant. Sit die eiers in ‘n voedselverwerker en terwyl die masjien loop voeg die karringmelk, olie, vanilla sade en suurlemoensap geleidelik by tot glad. Voeg die droë bestanddele by en pols tot gemeng. Giet die mengsel in die koekpan en bak vir 45 minute of tot goudbruin en ‘n toetspen skoon uitkom. Laat afkoel in die koekpan en plaas dan op ‘n draadrakkie om heeltemal af te koel.

Vir die suurlemoenglasuur plaas die versiersuiker in ‘n mengbakkie en roer net genoeg suurlemoensap geleidelik by om  ‘n gladde, loperige konsistensie te maak, maar dik genoeg om te bedek.

Bedruip die koek met die glaseersel en versier met suurlemoentiemie. Bedien apart met bekertjie van die grenadillastroop sodat gaste hulself kan help.

*Ek is die skrywer van Koekedoor 2 se nuwe bakboek. Kyk daarin uit vir heerlike sitrusterte, ontwep deur Mari-Louis Guy. Die boek word uitgegee deur Human & Rousseau en is vanaf 21 Julie 2016 te koop. Of kom op 23 Julie na die Stellenbosch Slow Market waar  Koekedoor-bekendes en ek boeke sal teken en ‘n koekversierkompetisie sal beoordeel.

Sunflowers, serendipity and seed muffins

3 Jul

Sunflowers symbolize adoration, loyalty and longevity. Much of the meaning of sunflowers stems from its namesake, the sun itself.

JADE9121 toe blom RsMy teenage dream was to work on the lavender fields in France after matric to mark my newfound independence. The reality was somewhat different, with my rite of passage into adulthood a summer holiday job selling eau de cologne and lavender-perfumed soaps at a department store before heading off to university. The visions of lavender fields and the unfulfilled promise to my younger self faded over time.

Little did I know serendipity would work its magic when I accepted an invitation from Flora to visit sunflower farms in Limpopo to see Unilever’s sustainable farming programme in action.image

Serendipity is a word that marks another milestone in my life, when I received the word as a gift for my 40th birthday from a close friend. It became a talisman of sorts, a guide to unexpected pleasant discoveries and meaningful coincidences.

My serendipitous sunflower sojourn took me to a region of the country I’ve never seen or hear of before – the Springbok Flats, an arid, flat plain named for the vast herds of Springbok which once roamed the region. Since implementing the Unilever programme forty farmers transformed these plains into a sunflower mecca.


It’s here that farmers committed to sustainable sunflower farming grow enough sunflower seeds for 30 million tubs of Flora margarine annually. Its here – in the country’s margarine basket that a community of farmers are fast gaining a reputation for farm to fork practices of international standard.

Edward Leversage and his young family on the farm Rs

The two-day visit busted the stereotype of rugged farmers with conservative hairstyles, ‘boere-tans’ and boepies. The farming couple from Zandfontein, my first stop, was quite the opposite. Third generation farmer Edward Leversage and his charming wife Alda (herself a farm girl originally from Vryburg) are young, dynamic, modern, on top of the latest scientific farming methods, respectful of old wisdom, committed to the future and sharing their experiences with other farmers. No wonder Edward won the Young Farmer’s Award for his contribution to the community.

We walk around the farm yard, their young son playing under Alda’s watchful eye. She is expecting another baby, but luckily with her mom now living in Naboomspruit, she will have extra hands with the farm work. Playful dogs, a beautifully maintained garden and gabled homestead make me consider trading city life for the country air.

Farming is not for the meek though, with safety and security a prime concern. He points to special fuel tanks built to strict specifications, no danger of spillage and contamination.

“We have to provide food security and produce food for the next generation. This way of farming increases yield, healthy soil and crops and importantly – a much safer environment for the farm workers, my young family and visitors to our farm.”

What touched me is their deep concern for the birds, bees and bullfrogs, literally. He told me how excited he is about the Unilever programme’s impact on biodiversity in the region as a whole.Bees luster around sunflower Rs

They don’t use any fertilisers at all  and keep pesticides to a minimum, making it very rewarding to see nature’s own checks and balances at work. Owls have returned to the area, keeping rodents away naturally. Edwin also has a bullfrog reserve on the farm, an area left unplanted to protect the indigenous species.

As we drove along the dirt roads from field to field, the thousands of bee hives stand as symbols of sustainability at work. The farmers don’t farm with the honey themselves, rather welcoming beekeepers to place their hives in the fields. Sustainability and cooperation in action.

Errieda in the fields Rs

I experienced new things way beyond what I expected:

I saw the Springbok Flats, visited the small town Roedtan and admired the Strydpoort mountains from afar;

I learnt how Flora margarine is made (natural sunflower oil is emulsified into margarine). Do try out the Flora Gold made with buttermilk and sustainably grown sunflower seeds;

I saw age-old traditions and modern farming practices working together. It was an eye-opener how the no-tilling practices from the past ensure a healthier soil and maximum water filtration;

I met Amanda van der Bank, an agricultural entrepreneur who owns a masculine fleet of heavy duty farming equipment. She reminded me a woman can stand in elegant high heels in the middle of a field – and not be dwarfed one bit by huge trucks;Amanda van der Bank

I learnt that not even a devastating drought dampens the spirit of committed sunflower farmers: ‘A dry spell is always followed by a wet spell’. Edwin’s words have since become a soothing mantra I take forward in my own life.

I was reminded I can’t always have my cake and eat it! This I learnt when I begged Annelie Sherman of the home industry shop in Naboomspruit in vain for her chocolate cake recipe. She shared a secret though – the sunflower oil in the batter adds extra moistness.

Cake Slice Annelie

The most serendipitous of all was standing in the sunflower field between thousands of Little Miss Sunshines, heads slightly bowed to the midday sun. After their harvest the beauty may be gone, but their stalks will remain in the clay soil, soaking up the rain when it comes, nourishing the earth. The owls will swoop in. The cycle will continue.

At that moment I finally grew up. The teenage yearning for France and its lavender fields seeped into the rich clay soil of the Springbok Flats. I never really liked lavender anyway.

Saadmuffin resep


Makes 12

  • 90 g Flora Regular
  • 70 g brown sugar
  • 1 egg, lightly beaten
  • 130 g self-raising flour
  • 2.5ml salt
  • 5 ml baking powder
  • 250 g mixed seeds like sunflower, linseed, sesame seed and pumpkin seeds
  • 180 ml dates, chopped
  • 140 g banana, mashed
  • 120 g oat bran (I used oats)
  • 125ml  buttermilk

Preheat oven to 180°C. Grease a 12-hole muffin pan with Flora.

In a large bowl, using an electric mixer, cream the Flora and sugar together until light and fluffy. Beat in the egg until combined.

Sift the flour and baking powder together in a mixing bowl. Fold into the creamed mixture with the seed mix, (reserve a few for the top), dates, banana, bran and buttermilk until combined. Spoon mixture into the muffin pan until 2/3 full. Sprinkle with the reserved seeds.

Bake for 20-25 mins, until cooked when tested with a skewer. Cool in pan for 5 mins. Transfer to a wire rack to cool completely. Store in an airtight container.

Sunflower Farm from flowers to seeds to oils

More about the the Unilever Sustainable Agriculture code:

    1. Every stage in the value chain – preparation of the soil, planting, harvesting, distribution and storing to the milling processes – adheres to the code’s specifications. Nothing is wasted, even after the oil has been extracted , the residue, sunflower meal, is used for animal feed.
    2. Farmers subscribing to the Unilever Sustainable Agriculture code must adhere to stringent, audited specifications aimed at protecting and enhancing soil and sustainable water management, reducing the carbon footprint, protecting biodiversity, good labour practices and improving the life of farm workers. The verification company Control Unit oversees progress and adherence to the Unilever Sustainable Agriculture Code.

I thank Unilever, Flora’s marketing team, CEOCO and Marilyn Garreau for my sunflower adventure. Thanks to Hush Naidoo (Jade Photography) for  his patience with my special requests.



Varklies blokkies in Shanghai-styl (verruklike rooi-stowe gereg)

28 Jun

Laat ons dit nie teen een van die mees geliefde geregte op aarde hou  dat dit ook Mao Tse-tung se gunsteling-gereg was nie… die verruklike Shanghai-styl ‘rooi-stowe’ varkvleis, pork-belly, smelt-in-die-mond-genot.

Edit-4130 resize

In die Ooste word varkvleis gesien as ‘n simbool van welvaart en oorvloed. Ek sien dit as my spaarvarkie – of dit die paar repies spek is wat ‘n eenvoudige gereg nuwe hoogtes laat bereik, ‘n varktjoppie in kerrie-marinade of daardie bros krakeling-laag van die  oondgeroosterde vark-braaistuk.

Ek is so lief vir varkvleis dat ek my lang blogstilte daarmee breek  (ek was wel baie bedrywig met kos, soos die Koekedoor-bakboek – die 4de in die Kokkedoor-Koekedoor-kookboekfamilie –  wat in Julie bekendgestel, en my nuwe boek Tuistafel wat November verskyn).

Uiteindelik, na ses maande in my skrywerspelonk en huiskombuis kook ek weer alles waarvoor ek lus kry en sien uit daarna om dit weekliks op my blog te deel.

Edit-4141 resize

Hoekom varkvleis? Ek is tog ‘n skaapvleis-mens, ‘n biefstuk-meisie, ‘n bewonderaar van Ma se Hoenderpastei. Varkvleis het ‘n spesiale plekkie, want dis met ‘n varkvleisresep wat die eerste hoofstuk in my éérste kookboek – Huiskok Glanskok – destyds ingelei is.

Daarin het ek ‘n resep vir heel varknek wat in ‘n klewerige, aromatiese Oosterse sousie gebak beskryf as DIE RESEP. Daardie een resep wat jy moes maak, soos daardie EEN fliek wat jy gaan kyk, die EEN boek wat jy moet lees. Intussen het ek my varkvleis-repertoire aansienlik uitgebrei, want in hierdie rieme-dunsny tye kan ek toor met vleis, sonder die gat wat lamsboud en steak in my kosbeursie maak.

Shanghai-rooistowe varkvleis proe sommer feestelik. Selfs die mees geharde skaapboud-aanhangers gaan toustaan vir nog.

Moenie die rooi te letterlik opneem nie – die vleis en veral die vetlagies raak rooibruin van die sous. Ek hou van die dramatiese, baie donker kleur, maar ‘n ligter kleur gaan ewe lekker proe. Die vleis smelt behoorlik weg van die lang stowe in die aromatiese geurbad.

Edit-4109 resize

Shanghai rooistowe varkliesblokkies met die dramatiese blink-lakvernis voorkoms smelt in die mond.


Varklies- en ribbetjie, (pork belly), eens ‘n mindere snit, is nou voorbok. Hier word dit deur die Chinese ‘rooi stowe-tegniek’ en twee soorte sojasous getransfomeer tot blokkies vleis met ‘n diep-donker, glimmende ‘lakvernis’ afwerking wat dit kry van die gekaramelliseerde sous.

My vleisman Salvin van Son of a Butcher het vir my die varklies (vel en been aan) in mooi 5 cm blokkies gesny. Jy kan ook varklies sonder been gebruik, maar hou die vel aan.

4 – 6 porsies

  • 1 – 1,6 kg varklies, vel aan en been verkieslik in (5cm blokke gesny)
  • 60 ml Chinese kookwyn of droë sjerrie
  • 60 ml donker sojasous
  • 45 ml ligte sojasous of tamari
  • 8 dun snytjies vars gemmer
  • 2 steranys-sade (opsioneel)
  • 4 groot slaaiuie, in kort stukke + ekstra vir oorstrooi (sprietuie, spring onions)
  • 45 ml bruinsuiker (of rotssuiker, indien jy het)
  • 40 ml kookolie

Spoel die vleis af, plaas in kastrol en bedek met koue water. Bring tot kookpunt, en laat 10 minute saggies kook. Gooi water af en spoel blokkies weer onder koue water af. (Hierdie proses help dat die vleisblokkies opferm en hul vorm behou)

Plaas in ‘n skoon swaarboomkastrol of wok, bedek weer met koue water, selfs meer as met die eerste kook, voeg helfte van die kookwyn of sjerrie by, helfte van die gemmerstukke en slaaiuie.  Prut  sowat 60 – 70 minute tot die vleis sag is, maar nie uitmekaar begin val nie. Hou die vleis eenkant, behou die kookvloeistof.

Verhit die olie tot dit begin rook, plaas die vleis versigtig in die pan (dit spat) en soteer vinnig om die vleis rondom te bedek, voeg die res van die kookwyn by, laat die alkohol ‘n halfminuut afkook.

Draai die hitte laer, voeg van die kookvloeistof by  om dit amper te bedek, asook die oorblywende gemmer, slaaiuie, donker en ligte sojasouse en prut vir 30 minutes tot die vloeistof aansienlik afgekook het en die vleis ‘n ryk donker glimmende kleur het.

Draai die hitte op tot hoog, voeg die suiker/suikerbrokkies by om te karamelliseer (dit gebeur vinnig, 1 minuut of so). Draai vleis om sodat elke kan bedek is met die sous vir ‘n blink lakwerk-voorkoms. Sprinkel slaaiuie oor. Bedien met Chinese noedels of wit rys.

Warm wenke vir rooi-stowe sukses:

  • Grootte van blokkies vleis: alhoewel dit dikwels gemaak word met 2 cm blokkies, verkies ek groter blokkies – so 4 of 5 cm.
  • Op die been: ek verkies dit met die vel aan en die been in. Dit dra alles by tot die diep-behaaglike geure. Jy kan altyd die beentjies lostrek reg aan die einde van die kookproses. Vir klein blokkies is dit beter om beenlose varklies te gebruik.
  • Moenie kortpad vat nie: die proses vra net die eerste keer wat jy dit maak ‘n bietjie konsentrasie, en klink omslagtig, maar die tweede keer maak jy dit toe oë.
  • Twee soorte sojasous: Mens sou reken dat donker sojasous besonder sout is, maar dit word eintlik gebruik vir diepte en kleur. Hier dra dit by tot die pragtige lakvernis-glans en diepbruin kleur, terwyl die ligter sojasous die geurgewer is. Alhoewel jy tamari vir die ligter een kan gebruik, vermy die sodium-verminderde weergawe. Jy kry net nie dieselfde resultaat nie.
  • Geur-beheer: alhoewel ek steranys-sade byvoeg, en soms Chinese vyf-speserye-mengsel, moet ek my beteuel om dit nie te laat oorheers nie, want soveel geure word vrygestel deur die vleis en die hoofbestanddele. Die balans tussen sout en soet (karamel) is krities – proe, proe, proe.
  • Min is meer: Die gereg is ryk en vullend. Bedien met eenvoudige bykosse en niks vetterig nie. Gestoomde rys of hokkien-noedels en ‘n eenvoudige groentegereg.

{Stilering en foto’s: Errieda en Ian Du Toit.  Geen skrywe, resep of foto’s mag sonder my toestemming in enige vorm gepubliseer word nie}.


3 May


freekeh and trimmingsFreekeh, the new kid on the old block has joined Kamut and Farro in my kitchen. Despite its unusual name, Freekeh is not an odd-ball successor to the Pharao’s throne. This toasted green wheat is a serious contender though to lift quinoa from its seat as ruler of trendy ancient grains with super powers.

An ancient Middle Eastern grain, freekeh was first mentioned in a 13th century cook book.

Ancient and new, it captures the flavour of fresh young green wheat in the roasted grains. Even if you suffer from trend-fatigue or are cynical about ingredients claiming to be the holy grail, freekah is a taste from the past worth all the hype.

As a hunter of pleasure and gatherer of old knowledge I was delighted to receive a hamper from The Really Interesting Food Company  (TRIFCO) the same day I heard there will be another season of Fargo, my favourite movie-turned-television-series.

It was a thrill  to unpack ingredients I’ve up to now just read about, never touched or smelled before, including a covetable jar of Piment cheveux d Ange, angel hair chili strands from France. It looks like the well-built red-head cousin of saffron with the dark, pleasantly dusty smell of ñora peppers.  And not only one box of freekeh, but two varieties.  It took willpower to wait till Freedom Day to start cooking from this treasure chest.

New old

Exploring a new ingredient or new way of doing things is a natural high for me. It rekindles curiosity, challenges the mind and stimulates creativity. If your cooking love life is jaded, trying something new can perk things up quite a bit. Those from my generation are reminded of  9 ½ Weeks and what can happen in the kitchen with some inspiring ingredients at hand.

I’m not talking TPM (total pantry makeover). Maybe a favourite dish just needs a new hairdo to  rekindle the flame, or lift the hemline a little to turn your walk into a swagger. Put aside the old woolly slippers and slip into those fabulous tackies made from recycled tannie-tapestries. Old becomes new.  The comfortable becomes the exotic,  the swoon-worthy.

Practising what I preach I used Freedom Day to try out the new love toys, investing a whole day in the new relationship. The first step in getting properly acquainted with Freekeh is how to pronounce it (‘free-ka”) and knowing what’s behind the name.

The name freekeh comes from the Arabic al-freek, which means “what is rubbed”, a nod to the rubbing of the wheat grains to rid them of their shells. 

Freekeh ticks all the boxes,  from being low carb and low GI to its high fibre content. Picked and roasted when the grain is still green, it retains more of the good stuff – protein, vitamins, minerals. It’s also free from GMO, colouring, additives and preservatives.

*See below how it’s produced and the role of fire.

The taste:  I’ve been to enough health shops to know that ‘health products’ can taste like (if you’re lucky) toasted  cardboard. Freekeh may well be healthy, but it’s also true deli-stuff.  Healthy AND delicious it tastes of its history, smoky, nutty, Middle-Eastern, wholesome. Crunchy.

It tastes like a big hug from Yotam Ottolenghi would feel like, I imagine. Nearly as delicious as the stampkoring (cracked wheat) I grew up with, and which my mom served with skaapboud and stewed peaches. But as we know, nostalgia is the best seasoning.

Moroccan soup with freekeh close up.jpg Fear not the long rinse cycle nor soaking

I tried my hand once at baking with kamut. Not much luck. I do use farro (spelt) on occasion, an ancient wheat similar to barley. I was taught a delicious farro caprese salad by the Pietrelli brothers of the Italians restaurant Zibaldone. Farao is great with porchetta (rolled pork with fennel). All the rinsing, rinsing, soaking and lengthy cooking time dampened my enthusiasm somewhat for this Italian treat.

What a relief to find a great substitute in Freekeh. I simply stirred  through the Italian flag flavours of Caprese – cubes of fresh mozzarella and beefy tomatoes with plenty of torn basil.  Well seasoned, it’s then moistened with lots of olive oil and a few drops of Modena balsamic vinegar.

Both the Greenwheat wholegrain or cracked freekeh is easy and quick to cook in the  microwave (10 minutes cooking on high and .5 minutes resting time) or 45 minutes on the stovetop. I went for the microwave option, saving time for a  Freedom Day power nap.

What has me as excited as watching Fargo is the grain’s soup and stew potential. Soup is the food of my inner child. I love making it, eating it and sharing it. I GET soup, and I think soup GETS me. The fact that this ancient new kid on the block could improve my old faithful, much-loved Moroccan chicken soup says a lot.

The freekeh-fied version of my favourite Moroccan chicken soup has more texture and nuttiness, worthy to be crowned with chermoula-spiced, buttery freekeh crumbs. So happy am I with the end result that the updated version will be included in my new cookbook TUISTAFEL.

Seeing that Greenwheat Freekeh is a 100% Australian grown wheat (and the Aussies developed the technology that I can have it on my shelf in Welgemoed) I incorporated Australian Gourmet Traveller’s idea to top the soup with wafer thin beetroot slices and fried mint. A touch of North Africa, a nod to Down Under and a thumbs up to the Middle East.

With my soup genes inherited from my maternal grandfather Oupa Boy Moller, I dedicate the soup to him – he was a wanderer and a dreamer and would have loved the ancient side to the grain.


This freekeh-fied version of my favourite spicy Moroccan chicken soup has a wonderful texture and nuttiness, worthy to be crowned with chermoula-spiced,  buttery freekeh crumbs. So happy am I with the end result that the updated version will be included in my new cookbook TUISTAFEL.

  • 50 g butter
  • 250 ml uncooked Greenwheat Cracked Grain Freekeh
  • 450 g chicken breasts, in strips
  • 1 onion, finely diced
  • 2 cloves garlic, bruised
  • 7,5 ml cake flour
  • 15 – 30 ml harissa (I love lots)
  • 1 liter chicken stock
  • 400 g tinned chopped tomatoes
  • Optional: 400 g can chick peas, rinsed and drained
  • Salt and black pepper

To serve: chermoula-freekeh crumbs, thinly sliced raw beetroot, sour cream or thick yogurt, flash fried mint leaves and angel hair chilli (if available). Also some lemon slices for those who prefer it to sour cream.

Chermoula-freekeh crumbs

  • 50 g salted butter, room temperature
  • 30 ml fresh coriander, finely chopped
  • 2 cloves of garlic, finely chopped or grated
  • 5 ml ground cumin
  • 1 red chilli, seeds removed, chopped
  • 7-10 strands angel hair chilli, if available, or saffron
  • 2 ,5 ml turmeric (if not using saffron)
  • 5 ml paprika
  • Rind of ½ lemon
  • 250 ml cooked Greenwheat cracked grain freekeh (until such time you can source freekeh, use dried bread crumbs)


Cook the freekeh: Place 250 ml Greenwheat Freekeh, 500 ml boiling water and 5 ml salt in a deep microwave bowl. Cover and cook for 10 minutes on high. Keep covered and leave to sit for a further 5 minutes. Reserve 250 ml cooked freekeh aside for the chermoula crumbs and keep the rest for the soup.

Make the soup: Melt butter in a large pot, add the chicken strips and saute while stirring with a wooden spoon until it just starts to brown, around 5 minutes. Remove chicken with slotten spoon and keep aside.

Add the onions and garlic in the same pot, and cook over low heat till soft, but not browned.

Add the flour and stir till it starts to brown, then stir in the harissa paste and cook for 1 minute, then gradually add the chicken stock, tomatoes and chicken strips. If you wish to add chick peas, add it now. Simmer with lid on for 15 minutes, add the cooked freekeh, still reserving 1 cup for the chermoula crumbs. Add more stock if too thick. Simmer for 8-10 minutes. Season to taste.

While the soup simmers:

Make chermoula freekeh butter – whip together the butter, coriander, garlic, angel hair chilli, cumin, lemon rind and paprika till smooth. Stir in the freekeh.

Flash fry the mint leaves in medium hot oil for a few seconds, drain on kitchen towel. Discard leaves that turn brown, it should still be mint green.

Serving: Ladle the soup in warmed bowls, add a dollop each of the chermoulah freekeh crumbs and sour cream. Round off with a few slices of very thinly sliced beetroot and a few leaves of crispy fried mint.


The people from The Really Interesting Food Company (TRIFCO) really know their freekeh from their farro. Get more info on their gourmet products at

  • Wheat is harvested while still young, green and soft and sorted into piles that are set on fire so only the chaff and straw burn, but not the seeds. The high moisture content of the seeds protect them from burning. Once the green wheat has been roasted, it undergoes further sun-drying to guarantee greater uniformity of flavour, colour and texture.
  • Freekeh can be used as a substitute for any other grain in sweet or savoury dishes, such as soups, salads, casseroles, risottos, desserts and pastries.
  • Although freekeh has been produced by hand in the Middle East for many centuries, Greenwheat Freekeh in Australia is the first company to modernise and mechanise the production of roasted green wheat.

Photography by Ian du Toit, styling by Errieda du Toit.

Vote for this recipe on the Facebook page of Freekeh South Africa.

Paaslam en pashka

22 Mar Eet nadenkend op Paas-Sondag aan lamsblad of lamsboud.

Paastyd is ‘n goeie tyd om die kosboek The Supper of the Lamb, deur die teoloog-kok Robert Farrar Capon te lees. Hy herinner die kosliefhebber dat eet ‘n sakrament is waarmee ons daagliks die wonderwerk van die lewe kan vier. Vandag is lamsvleis te duur vir die alledaagse, maar ons kan dit steeds feestelik eet en die uitsonderlike soos die Opstanding vier met ‘n lamsboud of blad. Om die simboliek daarvan te verstaan laat mens net ietwat met nadenkend eet.

Eet nadenkend op Paas-Sondag aan lamsblad of lamsboud.

Eet nadenkend op Paas-Sondag aan lamsblad of lamsboud.

 Simboliek en die Paastafel:

Kostradisies word oor eeue heen gevestig, maar dikwels vervaag die oorsprong en die simboliese waarde word in moderne tye oor die hoof gesien. Lamsvleis is ‘n welkome gesig op Paas-Sondag as feeskos vir die siel.

Hoekom lamsvleis verbind word met Paasfees:

Die diepgewortelde assosiasie van die Paaslam met Jesus as die Goeie Herder, Agnus Dei, die lam van God, laat die betekenis van tradisiekos soos skaapboud op Paas-Sondag voortleef.

Lamsvleis se diep verbintenis met die Pase gaan baie ver terug, voor die geboorte van Christus, toe die Jode in Egipte die deurkosyn gemerk het met die bloed van die geofferde lam, om hul eerste gebore seuns te spaar. Ons lees hiervan in Eksodus. Jode wat tot die Christendom bekeer is, het met die tradisie om lamsvleis op Paassondag voor te sit aangegaan.

Paaslam in ander vorme:

Die simboliek van die Paaslam word nie beperk tot die vleisbord nie. In Poland word botter op die feestafel gesit, gevorm om soos ‘n lammetjie te lyk. Die Franse agneau pascal  (spreek uit anjo) en die Duitse osterlamm is geliefde Paaskoeke wat in spesiale ‘lammetjie’-vormpanne  gebak word, en met strooisuiker of meringue versier word wat soos lamswol lyk. So word kinders aan die Paassimbool bekendgestel.

Viering van Paasfees met lamsvleis aan die Griekse tafel:

Ek sou op Paas-Sondag graag ‘n gas aan ‘n Griekse tafel wou wees, waar geloofsgebruike steeds ‘n baie sterk invloed op die kos het. Eers word die vas gebreek met gevlegte Paasbrood en rooi-gekleurde hardgekookte eiers wat simbolies van lyding. Daarna word die Paaslam van snoet tot stert gevier – die grootste deel daarvan op die spit gebraai. Magiritsa, ‘n suurlemoen-gegeurde Paastyd-sop en kokoretsi  gemaak van die hart, lewer en niertjies (soos ons lewer in netvet oor die kole gebraai) vier ook die opstanding.

Raad met oorskiet-lamsvleis:

Maak só met oorskietvleis wat oorbly na Paas-Sondag. Druk dik snye plaasbrood in sirkels uit met ‘n medium-grootte koekiedrukker. Bestryk die brood liggies met olyfolie en bak dit in die oond tot bros en goudbruin. Smeer die bokant met ‘n jogurt-okkerneutdoopsous of skordalia, sit ‘n stukkie beet, spinasieblaartjie en happie gaar lamsvleis bo-op.

Ander geliefde Paasfeeskos aan my Huiskok-tafel:

My allergunsteling is natuurlik piekelvis, waaroor ek al geskryf het. Pashka, my ander gunsteling kom uit Rusland wat ek met rosyntjiebroodbrioche eet. Ek vind die tradisie en rituele rondom pashka baie besonders.

Pashka, Russies vir Paas, word gemaak van ‘n vars kaas, amper soos maaskaas,  wat versoet word en in ‘n vorm geset word. Die tradisie is om die kaasmengsel te giet in ‘n piramied-houtvorm, simbolies van Christus se graftombe. Die Ortodokse tradisie is steeds om die letters XB op die sykante van die pashka uit te pak met neute en versuikerde skil. Die letters beeld uit ‘Christos voskres’ – Christus het opgestaan. Die gebruik is om die pashka op die Donderdag en Vrydag voor Paassondag kerk toe te neem om geseën te word deur die priester.

Tradisioneel word dit ge-eet met Kulich, ‘n koek-brood, deurspek met rosyne, amandels en speserye. Volgens gebruik word die kulich bedek met wit versiersuiker, afgerond met ‘n wit roos wat dan ook deur ‘n priester geseën word. Die gees van ‘n Russiese Paasfees kan geniet word met ‘n kortpad deur die kombuis. Ek vervang kulich met my rosyntjiebrood-brioche. Paasbolletjies is ook geskik.

Ek gebruik graag lamsblad, wat ietwat meer ekonomies as lamsboud is. Hier het ek dit (met die been steeds in) gesmeer met botter wat met speserye en roosmaryn gegeur is.

Ek gebruik graag lamsblad, wat ietwat meer ekonomies as lamsboud is. Hier het ek dit (met die been steeds in) gesmeer met botter wat met speserye en roosmaryn gegeur is.


‘n Eenvoudige manier om ‘n feestelike lamsboud op Paassondag te maak. Dit het ‘n Griekse oorsprong. Die resep is opgeneem in my en Francois se boek Huiskok Glanskok.

Maak 6 porsies

  • 1 lamsboud van ongeveer 1.2 kg, ontbeen en gevlek
  • 500 ml dubbelroom (Griekse) jogurt
  • 4 knoffelhuisies fyngekap
  • 60 ml vars origanum, gekap
  • 5 ml fyn komyn
  • Sout en varsgemaalde swartpeper na smaak

Meng die jogurt, knoffel, origanum, komyn, sout en peper saam. Marineer lamsboud in mengsel vir ongeveer ‘n uur. Voorverhit die oond tot 240ºC. Haal lamsboud uit marinade en plaas in oondpan. Bedek met tinfoelie en bak vir 20 minute by 240ºC, draai dan die hitte laer na 180ºC en bak nog 30 minute. Haal uit oond en laat vir 10 minute rus. Sny vleis in skywe.


Arni is Grieks vir skaapvleis. Die eg-landelike oondgebakte skaapdis is in Griekeland ‘n simbool van herontmoetings, wat veral op Sondae voorgesit word. Die aartappels absorbeer die olyfolie en kruiegeure. Die resep is een van my gewildste resepte uit Huiskok Glanskok-boek.

Maak 4 porsies

  • 2 heel knoffelbolle, huisies geskil
  • 1.5 kg lam- of skaapboud
  • 2 uie, grof gekap
  • 60 ml olyfolie
  • sout en peper
  • 2 suurlemoene
  • takkie elk tiemie, roosmaryn en lourierblaar
  • 1.5 kg aartappels, geskil en ‘n groot stukke gesny
  • 2 groot tamaties, in kwarte gesny
  • 30 ml botter (opsioneel)

Voorverhit oond tot 180⁰C. Maak kepies in die vleis en druk ‘n knoffelhuisie in elke snytjie. Plaas uie op die boom van ‘n oondpan en besprinkel met olyfolie. Geur vleis met sout en peper, plaas dit bo-op die uie, bedruip met sap van 1 suurlemoen en gooi kruie by. Gooi 20 ml olyfolie en 200 ml water oor. Bak in oond vir sowat 40 minute. Plaas die gesnyde aartappel in ‘n bak met die oorblywende olyfolie en suurlemoensap, meng deur en voeg by die vleis saam met nog 200 ml water. Bak nog 20 minute. Pak tamaties in die oondpan en stip met botter. Bak tot vleis gaar is en die aartappels sag is.

Pashka is 'n heerlike Paasgenot uit Oos-Europa wat ek graag op geroosterde rosyntjiebrood, brioche of paasbolletjies geniet.

Pashka is ‘n heerlike Paasgenot uit Oos-Europa wat ek graag op geroosterde rosyntjiebrood, brioche of paasbolletjies geniet.

PASHKA RESEP – iets simbolies om saam met rosyntjiebrood of paasbolletjies te eet.

Gebruik ‘n meelsif as vorm, of ‘n terracotta blompot vir ‘n meer tradisionele vorm. Ek het die resep oorspronklik gebruik van Letitia Prinsloo, hoof van die ICA.

  • 150ml vars room, geklop tot sagte punte vorm
  • 2 houers Parmalat gladde maaskaas of Simonsberg roomkaas
  • 150 g strooisuiker
  • Gerasperde skil van 2 suurlemoene
  • 5 mℓ suurlemoensap
  • 60g versuikerde lemoenskil, fyngekap
  • 60g versuikerde gemengde skil
  • 30g geroosterde amandels, gekap
  • Vir afwisseling kan gedroogde appelkosies, dadels of goue sultanas ook bygevoeg word.

Voer ‘n meelsif uit met kaasdoek. Klop room tot sagte punte vorm. Plaas in yskas. Kombineer roomkaas, neute, versuikerde skil, strooisuiker, suurlemoenskil en sap.  (As die roomkaas te dik is, verdun met ‘n bietjie lemoensap). Vou room in. Skep in die voorbereide vorm. Verkoel vir 8 ure.  Haal uit die vorm en bedien verkieslik teen kamertemperatuur saam met tradisionele paasgebak.

Wenk: Jy kan ook maaskaas of ricottakaas gebruik, pleks van die roomkaas. Die vars room kan met suurroom vervang word, maar los dan die suurlemoensap uit die resep.


Bevryde buffet

9 Dec

 Ek verjaar alweer, kom  vier dit saam met my. Eerder as ‘n geskenk, bring ‘n skottel, bak of kommetjie kos vir die feestafel. Iets eklekties, eksentries, eksoties of met ‘n klap van die 1950’s.”

buffet tafel volDis nie dat ek ‘n lui gasvrou is wat nie self wou kook vir my 40 gaste (kinders ingesluit) nie,  eerder my geloof in die wonderlike moontlikhede van kollektiewe kreatiwiteit.  My onthaal-oplossing is  ‘n hibried tussen die bekende bring-en-braai en die buffet. Ons sorg vir vleis oor die kole, die gaste bring die res.

Ons spreek nie verder af wie bring wat nie.  Daar word ook nie gebodder met tafelversierings  of blommerangskikkings nie. Ek behang net die ingang met Ma Inez se kleurvolle doilies, sommige so groot soos ‘n kniekombers.  Die gaste, kos en jillende kinders sal sorg vir ambiance en kleur soos dekor nooit kan nie.

 So kom die uiteenlopende, die onverwagse en die onkonvensionele uit vele kombuise bymekaar op die feestafel.  Dit vorm  ‘n bont mosaïek met  ‘n malse versameling geure  met ‘n spontaniteit wat versmoor sou wees deur sorgvuldige spyskaartbeplanning.  Kos uit verskillende eras en windrigtings vat hande.


buffet pampoen koeskoek

k skuif die kosgeskenke reg op die bring-en-buffet-feestafel met Johan se geroosterde pampoen- en kerertjieslaai voor. Foto Samarie Smith

Hoe anders sou Tannie Elizabeth se kerrie-afval en ‘samp’ saam met Hein se Beiroet-tabbouleh in ‘n roti beland? Of ‘n tortilla opgestapel kan word met Alabama-styl gerookte en gerafelde wildevark en Jerusalem-hummus gekroon met Big Big Joe se caesarslaai  met sy glorieryke sous en ciabatta-croutons.  Sy  ander slaai van dik skywe tuis-rypgemaakte tamatie  kom met ‘n eenvoudige sous uit die hande van Raymond Blanc se Franse Grandmere.  Annamie se bring-en-braai-bekende aartappelslaai met baie Cross & Blackwell mayonnaise raak familiar met  Thinus se rendang, wat met diep, donker intensiteit bevestig watter bevrydende ontdekkings die bring-en-buffet kan oplewer.

Terwyl die een gas Christine se Weskus snoektert geniet met my Algerynse koeskoes vol granaatrobyne, geroosterde blomkool , haselneute en druiwekorrels, probeer ‘n ander dit met Big Big Joe se Casa Moro pampoen- en kekerertjieslaai.  Hier vee een ‘n stuk suurdeegbrood deur Mari-Louis  se artisjok-, parmesaan- en bokmelkkaas-doopsous warmgemaak in ‘n langsteelpan; daar maak ‘n volgestopte pita plek vir Gina se tzatziki.

Ma Inez en Jelle

Ma Inez saam met Jelle Ypma – baie spesiale mense in my lewe.

  Righard bring goeie wyn, Diana haar jenewer-yslollies.  Ishay en Jelle bring ‘n tong-in-die-kies romerige snoekpatee in lieflike kitsch plastiek-tamaties. Die stylvolle Herman Lensing ry selfs stoele aan sodat ons bring-en-buffet nie op wankelrige plastiekstoele ingewy hoef te word nie. Samarie en Fritz bring hul kameras saam om die dag te kiek as herinnering.

My man Ian pak ‘n uitdagende resep aan vir gai-yahng-Thai-hoender  wat oornag in ‘n mengsel van tamaryn, koljanderwortel en en ander eksotiese geure marineer, op bamboesstokke gespalk word en dan stadig oor die kole braai.  Ek moes ingryp toe hy tagtig knoffelhuisies in die hoendermarinade wou sit. Dis selfs vir vier van Son of a Butcher se  kalkoen-grootte skrophoenders eens te oordadig.

Buffet poedingtafel Poedingvreugdes en ‘n fiasko

Nie eers The Ritz sou die poedingbuffet kon nadoen nie.  Dit was soos familie-reünie van nostalgie en nuwe neigings:  Daleen se flambojante bessie-belaaide pavlova met tuisgemaakte vanieljeroomys, Tannie Elizabeth se nostalgiese gestoofde koejawels en Ideal melk, Estee se roly-poly met appelkoosflenters in tequila bekinkel, en Mari-Louis se modieuse, en pittige swart ‘sak-en-as-‘vye- en lemoenkoek .

Mari Louis met sak en as koek

Mari-Louis Guy, uber-stilis en numero uno koekontwerper met die swart sak-en-askoek waarmee ons my ouer word met humor en skoonheid kon herdenk.

Dit was ook die hoogtepunt van die dag vir my Labrador Tjoklit wat driekwart van Mari-Louis se Franse kaaskoek verslind het, voor my dogter Errida wat op honde-dophou-diens was, die fiasko gewaar het.

Almal sal nog lank daaroor praat dat dit nie Poerring, my sagmoedige reus van ‘n boerboel , was wat die bring-‘n-buffet op so ‘n soet noot afgesluit het nie.

Hier is ‘n paar van die resepte vir geregte op die bring-en-buffettafel.


Gebruik ekonomiese varkblad  vir ‘pulled pork’. Met lang, stadige klam hitte rafel dit uit mekaar uit. Die BBQ-sous is essensieel. Ek kry my varkblad by Salvin Hirschfield van Son of a Butcher  – hy ontbeen dit sommer klaar. (Ek was ook gelukkig genoeg om by hom wildevark te kry, wat my vriend Fritz in sy agterplaas vir ons gerook het, maar dis ‘n ander dag se storie).  

Genoeg vir 10 ruim porsies


1 Varkblad, met of sonder been, vel en vetlaag afgesny  (sowat 2,2 kg sonder been)

 Invryfmengsel: meng saam (verdubbel vir groter blad)

  • 15 ml bruinsuiker
  • 10 ml fyn komyn
  • 10 ml paprika
  • 7.5 ml droë mosterdpoeier
  • 7.5 ml sout
  • 5 ml peper

Vir braai: 15 ml olyfolie


  • 2 wortels, geskil en  grofgekap
  • 2-3 uie, geskil en grofgekap
  • 4 knoffeltoonjies, geskil en gekneus
  • 1 blikkie bier, soos lager
  • 1 blikkie gekapte tamatie
  • 3 lourierblare (opsioneel)


Vryf die varkblad oral oor in met ‘n invryfmengsel van die suiker, komyn, paprika, mosterd, sout en peper. Laat rus 30 minute. Verhit olie in oondskottel oor medium-hoë hitte en verbruin die vleis sowat 3 minute per kant.

Haal vleis uit die skottel en hou eenkant. Voeg die wortels, uie, knoffel, bier, tamatie en lourierblare by. Kook liggies op en krap bruin stukkies kos van die bodem.

Plaas vleis terug, sit deksel op en stowe vir 3 ½ -4 uur by 160°C tot die vleis baie sag is en maklik van die been afkom. As die vleis nie been in het nie, begin na 3 ure kyk of dit nie al reg is nie. Haal vleis uit ( behou sous)  en flenter met 2 vurke of met die hand. Die vleis rafel makliker terwyl dit nog warm is. Intussen kook die pansous af tot  2 koppies vloeistof oor is. Meng die vleissous en ‘n paar lepels van die BBQ-sous deur die gepluiste vark. (Ek verkies om die pansous deur ‘n sif te gooi).

Hou die gepluiste vleis in yskas indien volgende dag bedien word. Maak weer warm net voor opdiening. Die oorskiet is heerlik op toebroodjies of in jaffle!

BBQ-sous (onmisbaar by ‘pulled pork’)


  • 300 ml tamatiesous (soos All Gold)
  • 80 ml donker bruinsuiker
  • 30 ml molasse
  • 2 knoffeltoontjies, fyngemaal
  • 60 ml appelasyn
  • 30 ml Worcestershire sous
  • 10 ml paprika
  • 5 ml peper
  • 5 ml mosterdpoeier
  • mespunt rooipeper
  • Skud of twee Tabasco

Maak so: Plaas die sousbestanddele in medium kastrol, roer deur en prut oor matige hitte vir sowat 12 minute tot dik en donker. Bedien in ‘n aparte bakke saam met die rafel-varkblad.

Opdiening: Bedien warm met tuisgemaakte BBQ-sous, platbrode, sagte broodrolletjies, tacos, koolslaai, mayonnaise, piekels, komkommer, slaaiblare, vars koljander en gerasperde wit cheddar.

buffet tamatieslaai


Johan (Big Big Joe) vertel: “Die tamatieslaai is ‘n eenvoudige ene, uit ‘n Franse Grandmere se hande: Raymond Blanc se maman Blanc’s tomato salad. Sny eenvoudig ‘n klomp tuis-rypgemaakte tamaties in 6-7 mm skywe, rangskik op ‘n plat bak, sout dit, strooi ‘n fyngekapte sallot of klein rooi ui bo-oor, en dan ‘n sous van olyfolie, mosterd, witwyn asyn en knoffel (die ratio van bestanddele is allerbelangrik)

Die geheim is om die sous ‘n goeie 40 minute voor opdiening oor te skink. En dan natuurlik ‘n handvol basilie in dun repe gesny bo-oor reg voor opskeptyd.

So maak jy die sous:

  • ½ knoffelhuisie, gekneus
  • 15 ml witwynasyn
  • 15 ml Dijon mosterd
  • 60 ml ekstra fyn olyfolie

Meng die knoffel, asyn, mosterd en 1 E warm water. Voeg die olie stadig by, terwyl jy dit aanhoudend klits, dan nog ‘n eetlepel warm water om die sous te emulsifiseer en te verdun. Geur met sout en peper.”


Johan aka Big Big Joe vertel:  Hierdie slaai maak ek gereeld al vir langer as ‘n dekade. Dis ‘n witvoetjie-soek slaai vir my vrou wat mal is daaroor, en ‘n stapelkos op ons kerstafel, want dit gaan bitterlik goed af saam met die gerookte kersham.

Meng  1kg pampoenblokke met 2-3 eetlepels olyfolie en n halwe teelepel fyn wonderpeper.

Rooster dit tot goed-bruin teen 200 °c, sowat 40 minute. Meng met ‘n blik gedreineerde keker-ertjies.

Maak ‘n tahinisous deur 3 eetlepels tahinipasta te meng met 2 eetlepels suurlemoensous (dit word hard, soos taai wondergom!) en roer daarna lepel vir lepeL water by tot dit die konsistensie van dik room aanneem. Roer ‘n fyngekapte knoffeltoon en 2 eetlepels olyfolie deur, en skink dan oor die pampoen-kekerertjie mengsel. ‘n Groot handvol grofgekapte koljanderblare en  halwe fyngekapte rooi-ui gaan bo-oor.


Die caesarslaai is die heel eerste ding wat ek by Pete Goffe-Wood leer maak het- en dit bly ‘n klassieke wenner. G’n niks van spek, gekookte eier of brandmaer gestoomde hoenderbors in n Caesar nie, dankie – dit beneuk die hele affêre. (Johan aka Big Big Joe)

Die belangrikste is goeie cos-of romaine slaaiblare (so 4 koppe vir 8 – 10 mense), deeglik koudgemaak, goed afgespoel EN goed drooggemaak daarna.

Die croutons word gemaak van dag-oud ciabatta brood, 2×2 cm blokkies  gesny en deeglik deurgemeng met 10 ml fyngekapte roosmaryn en 2 huisies fyngemaakte knoffel by sowat 45 ml olyfolie. Bak in die oond teen 180C vir 15 minute tot croutons goudbruin is. Beste as die croutons by die slaai gesit word wanneer dit nog warm is. (Dis genoeg vir ‘n groot bak slaai

Wat die sous betref (dit gaan mos einlik om die sous, die blare is net ‘n lepel om mee op te skep), gebruik ek Pete se resep soos in Kitchen Cowboys neergepen, met net ‘n klein bietjie minder olyfolie en ‘n raps meer canola-olie.  Oppas ook maar vir die “sap van 1 suurlemoen”- maak seker jy gebruik n kleinerige suurlemoen of skink net eers helfte en voeg daarna na smaak by.

Maak die Caesarslaaisous so: (aanpassings klaar gemaak)

Genoeg vir 500 ml slaaisous (genoeg vir 4 koppe slaaiblare – sowat 8 – 10 mense)

  • 2 eiergele
  • 30 ml dijon mosterd
  • 5 ansjoevisfillete, fyngekap
  • 1 knoffelhuisie, geskil en fyngekap
  • 275 ml canola-olie
  • 100 ml ekstra fyn olyfolie
  • Sap van ‘n kleinerige suurlemoen
  • 60 ml gerasperde Parmesaan
  • Sout en peper

Die sous kan in die voedselverwerker gemaak word of in ‘n bak met ‘n elektriese klitser of ballonklitser per hand. Klits die eiergele, mosterd, ansjovissies en knoffel saam. Klits die olies om ‘n emulsie te vorm deur dit in ‘n dun straaltjie by te gooi terwyl jy klits. Voeg die suurlemoensap by. Verdun dit met water indien nodig.

buffet tabouleh Hein en ekHein se Tabouleh

Ek het ‘n diep kosgenootskap met Hein van Tonder, ‘n baie begaafde kosskrywer- en fotograaf. Ek is veral betower deur sy vertelling van sy besoek aan Beiroet. Hy het geweet wat my hart gaan blymaak toe hy ‘n eg-tradisionele tabbouleh na my verjaars-buffet gebring het . Toe ek die resep vra het hy my hierdie wonderlike storie gestuur, wat hy op sy beurt van Kamal Mouzawak gekry het.

Tabouleh maak is nie net slaaimaak nie. Dis die smaak van Lebanon, van son en ‘n goeie lewe. (Dis ook die slaai wat ek geskep het saam met Tannie Elizabeth Cloete se kerrieafval en samp, ‘n kombinasie wat my altyd sal bybly.)  Kamal se skrywe verdien ‘n blogskrywe op sy eie en kom tot met die Tien Gebooie van Tabouleh: Ek plaas dit verkort.

“Tastes of Lebanon, of sun and good life.

Kamal Mouzawak has a friend who instituted an international Tabouleh day.  It is not something Kamal quite agrees with – he loves tabouleh so much, for him every day should be tabouleh day

Tabouleh is the typical Lebanese dish par excellence  – our national dish, you might say – and one that has become increasingly well-known all over the world. But there is nothing more offensive to a Lebanese than a bad version of tabouleh, or a poor ‘interpretation’ of it, because there IS only one way to prepare it!  

Tabouleh is served with leaves of Romaine lettuce or white cabbage or better still, with new vine leaves, still fresh and tender.  On our spring Sundays my mother loved her tabouleh with a bunch of freshly picked green pepper leaves.

My recipe, for 4 people:

  •  2 bunches of  parsley (about 150g each)
  • a small bunch of mint (about 75g)
  • 2 spring onions (medium)
  • 1 large ripe tomato
  • 1/2 glass fine burghul
  • the juice of 2 lemons
  • 1/3 glass olive oil
  • salt and pepper
  • Romaine lettuce or white cabbage leaves to eat the tabouleh with

– a great extra for tabouleh, is finely diced green hot pepper

  •  Clean the parsley and sort it into bunches.
  • Strip off the mint leaves.
  • Wash the parsley, mint, tomato and onion, and leave them to dry.
  • For a non-crunchy burghul version, wash the burghul, drain, and keep it covered in a little water to soak.
  • Dice the tomato and add to the burghul.
  • Finely chop the parsley, then the mint, and mix with the burghul and tomato.
  • Finely chop the onions, rub with salt and pepper, then add to the rest of the ingredients.
  • Dress the tabouleh with lemon juice, olive oil and salt as necessary.

The tabouleh should be juicy, without swimming in liquid. It is a fresh, slightly acidic salad.

Serve with fresh Romaine lettuce leaves or tender, crisp white cabbage leaves.

The unchangeable rules of a tabouleh

  • No tabouleh without plenty of parsley, only flat-leaved parsley.
  • Only burghul is used, no other cereal.
  • tabouleh and couscous do not go together – they are complete strangers.
  • There is no room for shrimp, or other fish or indeed any animal product in tabouleh.”

10 commandments of tabouleh 

  1. Tabouleh is a parsley salad
  2. Only of flat leaf parsley
  3. Only burghol
  4. Hand chopped
  5. Sliced and not randomly chopped
  6. Green onions or only dry white onions
  7. Mint should be sliced fast for it not to blacken
  8. Season only last minute before serving
  9. Oil is only olive oil
  10. Green chilli is a plus


Ishay Govender-Ypma  is ‘n skrywer wat deur die wêreld agter kosstories aan reis saam met haar man Jelle. Wanneer hulle na maande terugkom onthaal sy graag – die wonderlikste gasvrou. Haar bydrae vir my verjaarsbuffet was hierdie romerige snoek pate in pragtige kitsch plastiekbakkies wat soos tamaties lyk. Ek laat haar die storie self verder vertel:

“The tomato bowls I picked up at Clicks for you, you can keep ’em with pleasure, though they are very kitsch. My gran had a huge green apple one that I admired for years, and she gave to me at one point…Oh, how upset that made my (girl) cousin.

The paté was a quick take on snoek pate with three “milks”. I made the pate motivated by the little bowls.

I was about to make a fish mousse actually, and opened up Mastering the Art of French Cuisine, Julia had a nice section on aspics and jellies. I laughed when I reached for the gelatin and rather mixed this up on a whim.

Creamy Snoek Pate

  • 1 tub crème Fraiche
  • 1 tub full fat creamed cottage (can use cream cheese too, but this is airier)
  • 170 ml or approx, labneh
  • 400 g smoked flaked snoek,
  • white pepper
  • squeeze lemon juice
  • 1 tsp horseradish (optional – I didn’t have any)
  • 2 T curly parsley, finely chopped

Mix the cheeses until smooth. Whizz ¾ snoek in with a hand blender, adding lemon juice. Mix parsley, horseradish through and add white pepper. Add remaining snoek, mix, check seasoning. Can be made night before and stored in fridge.”

buffet hoender op stokke

Die epiese Thai braaihoenders wat Ian se liefde vir my beproef het! Na hy rondgebel en tevergeefs gery het van Chinese winkel tot Chinese winkel agter bamboesstokke aan, ontdek hy  ‘n bos in ons eie tuin. Die hoenders word oopgespalk op die bamboes of chopsticks en aan die stokke omgedraai.


Sien hierdie resep as ‘n projek, ‘n uitdaging en ‘n avontuur, want jy sal ‘n paar draaie moet rye agter van die Oosterse bestanddele aan. Dit is die moeite werd, want dit is ‘spectacular’ vir ‘n spesiale geleentheid waar jy heelwat mense oornooi.  Dis ‘n goeie idee dat die gasheer ‘n braai-assistant kry om hand by te sit. Jy moet jou oog hou op die hoenders! Lank en stadig.

Ian het 4 enorme skrophoender gebraai streng volgens Mark Wiens se  outentieke Thai resep,  behalwe vir die 30-40 knoffelhuisies per hoender, alhoewel dit sekerlik verskriklik lekker is, maar ons was skrikkerig vir ‘spontaneous human combustion’ met 60 – 80 knoffelhuisies se fynstamp! Gebruik die helfte knoffel as jy twyfel of gaan ‘all garlic guns blazing’.

Besoek gerus  of Kyk  die video voor jy dit aanpak.

Ian het die outentieke gai yang sous (tamarind-asyn-rissiesous) daarby gemaak. Dit  het ‘n sterk suurbasis as teenvoeter vir die rokerige smake van die hoender, maar die bestanddele is nie maklik verkrygbaar nie- bedien dit andersins met ‘n goeie gekoopte soet rissiesous.


Two whole chickens (around 1.8 kilos each)

  • Bamboo sticks or skewers (Ian het lang chopstick gebruik en vooraf geweek)
  • Charcoal
  • Grill
  • 4 tablespoons soy sauce
  • 1 tablespoon fish sauce
  • 2 tablespoons palm sugar
  • 1 tablespoon dark soy sauce
  • 8 tablespoons water
  • 4 heads garlic (30 – 40 cloves) (kan halveer)
  • 2 stalks lemongrass
  • 2.5 tablespoons black pepper corns
  • 8 coriander roots (optional) –andersins, gebruik die stingels en blare)

It’s best to marinate the chicken overnight and grill it the next day, or   marinate the chicken for at least a few hours.

Chicken marinade
  1. Peel about 4 bulbs of garlic, which should be about 30 – 40 cloves in all. (hier was ons nie  so dapper (fluks) nie, en het die helfte gebruik)
  2. Thinly slice 2 stalks of lemongrass and cut off the roots of 8 stalks of coriander.
  3. Now comes the hard part, pounding everything using a mortar and pestle, or  a food processor. Ian het dit in stamper en vysel gedoen …. onnodig baie werk, maar hy het aangedring!
  4. Add small amounts of garlic, lemongrass, black peppercorns, and coriander roots to the mortar and pestle and pound them until the oils come out, and you have a coarse paste. Keep pounding until all the marinade ingredients are finished. You’ll probably need to load the mortar a few times.
  5. Put all the pounded marinade ingredients in a mixing bowl, stir them up, and add 4 tablespoons of light soy sauce, 1 tablespoon of dark soy sauce, 1 tablespoon of fish sauce, and 2 tablespoons of palm sugar. Mix everything together while adding about 8 tablespoons of water to the mixture. You should end up with a potent marinade that looks like a chunky garlicky sauce.
  6. If you’re using whole chickens, you’ll want to butterfly cut them starting from the breast side down to the butt. Flatten the chickens out. This is going to prepare it for the grill. Goeie idee om na die video te kyk!
  7. In a big pan or mixing bowl start to rub the marinade on the chicken, making sure the garlic, herbs, and soy sauce go into all parts of the chicken. Rub down both chickens using all the marinade.
  8. Cover the chickens and allow them to rest overnight. You might stir them a couple of times if you remember.
  1. The next day, take out your chicken, and the first step is to light your charcoal. You want a low even heat, coals that aren’t too hot, but a low and even.
  2. Put the chicken on the grill and begin cooking!
  3. Wait about 20 minutes or so (but monitoring them to make sure they don’t burn), before making your first flip. You can baste the chicken with the extra marinade.
  4. Cook the chicken on low heat for about 1.5 hours, until the chicken is cooked through to the bone and the skin is golden dark brown on the outside.
  5. Take the chicken off the grill, and dismantle the bamboo supports.
  6. If you have a Chinese cleaver, first cut the chicken in half from the neck to the butt, and from there cut off the drumstick, wing, and chop the rest of the chicken into strips.
Ian het Gai yang sous  (Nam jim jaew) as doopsous daarby gemaak. maar as jy nie so ten volle toegewyd is tot die Thai-smaak nie, koop eerder goeie Thai soet rissiesous by ‘n deli of Oosterse winkel).
buffet hoender stukke

Ian se hoender is gaar en opgekap, opgedien met tamaryn- en rissie doopsous. Foto: Samarie Smith


Salvin Hirschfield (Son of a Butcher)

  • Al is dit moeilik om presies te bepaal hoeveel vleis om vir ‘n bring-en-buffet te voorsien, gebruik hierdie riglyn: maksimum 3 verskillende soorte vleis; minimum 200 g rou vleis per gereg per volwassene.

 Ian du Toit (my man)     

  • As jy ‘n bring-en-buffet hou, nooi jou gaste om Tupperbakkies saam te bring, want daar gáán kos oorbly.  My vrou maak altyd te veel kos.
  • Sit kos voor wat lou of teen kamertemperatuur lekker is. As jy nie weet nie, google Meditteranean, dis gewoonlik kos wat geduldig is. As jy nie lekker kos kan maak nie kry iemand wat kan.
  • Die breekgoed, borde en servette kan maar ‘n mengelmoes wees en hoef nie te pas nie; sit tog net ‘n opskeplepel in elke bak, anders maak die beetlepel die aartappelslaai pienk.
  • Onthou plastiekglase vir die kleintjies, want hulle hardloop rond en kan glase breek op die grasperk.
  • As jy ongeskikte diere het hou hulle liefs weg van die gaste, veral van die poedingtafel af. (onthou om vooraf die grasperk te kontroleer vir jy-weet-wat).

Poerring Tjokliten klein Guytjie

  • Kry hulp om vooraf swaar goed rond te dra en ander onaangename take te verrig – die gasheer en gasvrou moet die koelste van almal lyk op die paartie. Koel mense word na ander koel paarties genooi.
  • Maak sommer ‘n groot sinkbak vol ysblokke groot en klein. Dit keer dat gaste in jou vrieskas begin vroetel, of dat die gasheer die heeltyd die ou klein ysbakkies moet aanvul terwyl hy sosiaal wil verkeer.

Hein van Tonder (Blogger/fotograaf van

  • Maak geregte wat jy ‘n dag of twee vooraf kan maak en die geure ontwikkel.
  • Ek hou van baie elemente sodat gaste hulle eie etes kan skep in ‘n pita of wrap of roti.
  • Berei  ‘n paar klassieke disse voor wat almal gewoonlik van hou, maar hou dit kleurvol, modern en vars.
  • Vir my kan daar nooit te veel nagereg wees nie, maar hou dit maklik. ‘n Pavlova is een van daai geregte wat se opbrengs op die moeite baie groot is. Dit lyk indrukwekkend, proe lekker en die bolaag is net beperk tot jou verbeelding.
buffet pavlova
Daleen se pavlovas en tuisgemaakte roomys het skouers geskuur met Elizabeth se gestoofde koejawels, Estee se roly poly met tequila-appelkoossnippers en Mari-Louis se Franse kaaskoek (Tjoklit se favourite) en die fabelagtige sak-en-askoek. (Foto Samarie)


Ishay Govender-Ypma is ‘n wonderlike gas, en ‘n gasvrou wat buffet-opdiening vervolmaak het. Haar raad is goud werd.

  • “We don’t entertain as much as we’d like, because we’re away a bit. Our dining room table a Louis XIV replica is round and seats 8 at a push, and so find I often place the main dishes on the long counter in the kitchen and get people to help themselves.
  • Buffets take the pressure of you and your guests, especially for those who aren’t keen on one or more ingredient – they can just avoid the one they don’t want, without any fuss.
  • Summer suits Ottolenghi-style dining. Think platters of pomegranate-studded charred baked aubergine, an easy pilaf or Vietnamese-style salads.
  • I prepare the ingredients before guests arrive and assemble just before we eat. Sometimes, you’ll get distracted when your friends are chattering, so make the messy dressings ahead of time, and store in the fridge until you’re ready.
  • Rice, noodle and pasta dishes are usually crowd pleasers, as are slow roasts. Don’t underestimate the power of a simple roast chicken  – I experiment with flavours – pineapple and chilli, chipotle, capers, olives and prunes – a sweet and salty flavour sensation.
  • Always plan a welcome drink, even if a glass of bubbly with raspberries. At one time I served frozen vodka martinis in a jug. food will be lying around while you eat, so set out cloths and lids nearby that you can use to cover the food while the feast is underway.
  • If you’re taking food to a buffet, ask what the host needs (unless you’re asked to bring a surprise). Ask if other guests don’t eat a certain meat or food group – you don’t want to prepare a an expensive cut of meat for six and only two people are meat-eaters.
  • Pack food in a disposable foil container with a tight lid, unless you want to hang around for your dish or face washing up after a long, boozy party.
  • Take the host a gift, even if you see them often. Thank-you’s do us all a lot of good.”

> Errieda du Toit is die mens agter die HUISKOK-naam.  Lees my  weeklikse kosrubrieke in Die Burger Versnit of op of volg my op Twitter @huiskok.

Foto’s: Samarie Smith &  Ishay Govender-Ypma. Kaartjieontwerp Gina verjaarsuitnodiging

Uit die groef met bibimbap en roomystoebroodjies. Ontmoet ook toffiepatats, boelgogi en vinnige piekel

4 Nov

Jy kan 87 jaar oud word, maar dieselfde jaar net oor en oor leef. Hierdie stelling herinner my om nuwe dinge te beproef en uit die groef uit te bly, selfs al is dit om anders te kyk na Sondae se rys, vleis en aartappels.

Klim uit die rys, vleis en aartappelgroef met bibimbap en boelgogi

Klim uit die rys, vleis en aartappelgroef met bibimbap en boelgogi

My ma Inez Espost, wat hierdie week 87 jaar oud raak, beur saam met my die groef uit. Laas Sondag het ons juis weer saam met ander kosnuuskieriges op bont tafeldoeke ‘n smaakreis onderneem.   Korea toe. Halfpad deur die eksotiese maaltyd pomp Ma my liefderyk in die ribbes met die woorde: ‘hierdie rooi sssam-sous is ssso lekker’.

Ek’s my ma se kind. Ons deel ‘n liefde vir woorde en vir avontuur. Hoe kan ‘n woordmens geregte met name soos bibimbap, bantsjan, boelgogi en ssäm weerstaan.

As jou eerste hap boelgogi ( Koreaanse braaivleis en ‘n strepie ssäm toegerol in ‘n slaaiblaar) jou nie oorrompel nie, sal die eerste bakkie bibimbap  met gebakte eier bo-op dit wel doen. Aan hierdie kleurvolle tafel eet die groente-eter eet net so lekker as die vleiseter. Die kos is lig en die smake van soet, sout, suur en spesery kom als bymekaar in een dis.

Bakkies by dosyne - eenvoudige bestanddele skep 'n feesmaal

Bakkies by dosyne – eenvoudige bestanddele skep ‘n feesmaal

Dis ‘n smaakavontuur wat jou van Seoul se straatkosstalletjies tot die Korea Towns van New York en Los Angeles neem waar jong Amerikaans-Koreaanse sjefs soos David Chang van Momofuko-faam en Roy Choi, vader van die kostrokkie-beweging  met die kosmantra ‘food that isn’t fancy’ gourmet-torings laat tuimel.  Onder hulle invloed en die verleiding van Kimchi burgers het die smeulende kole van hierdie migrant-cuisine behoorlik vlam gevat.

Dis gourmet sonder obskure bestanddele verg. Sesamsaad, sesamolie, sojasous, gemmer, knoffel, slaaiuie en jy is so te sê in Seoul. Ware Koreaanse nirvana  word egter aangevuur deur  rooisous gemaak van gochujang/gotsjoejang (rooirissiepasta) of doenjang (gefermenteerde sojapasta)  –  die einste rooisous waaroor my ma my in die ribbes gepomp het.

Wenk:  Die soektog na bestanddele soos gotsjoejang en kimchi neem mens   weg van die supermark en trendy oggendmarkies op wynplase na  Koreaanse winkeltjies soos die Korea Mart in Premier Sentrum 451, Hoofweg, Observatory.  Tel 021 448 3420

Bibimbap bestaan uit rys wat omring word met bykosse, piekels, rooisous en 'n gebakte eier.

Bibimbap bestaan uit rys wat omring word met bykosse, piekels, rooisous en ‘n gebakte eier.


Bulgogi/Boelgogi (Koreaanse BBQ-biefstuk): Losweg vertaal as ‘vuurvleis’. Dun snytjies gemarineerde beesvleis word baie vinnig oor kole gaargemaak of in ‘n baie warm riffelpan. Skep dit in ‘n bakkie saam met die bibumbap of draai dit in slaaiblare toe saam met rys, groente en ‘n skeppie ssam-sous.

Bibimbap: Losweg vertaal beteken dit ‘gemengde rys’. Wit rys word in ‘n bakkie bedien saam met ‘n verskeidenheid groente,  kimchi of piekels, met of sonder snytjies beesvleis.  ‘n Skeppie rooi sous gochujang of doenjang kom by en ‘n gebakte eier rond dit af.  Besprinkel met ‘n strooisel van sesamsade en sout.

Bykosse soos sampioene met mirin en aartappeltjies met sojasous-en sesamekaramel dra by tot opwindende geure met alledaagse bestanddele

Bykosse soos sampioene met mirin en aartappeltjies met sojasous-en sesamekaramel dra by tot opwindende geure met alledaagse bestanddele

Banchan/Bantsjan: Dis die bykosse wat in klein bakkies  bedien word, soos die komkommer-en appelpiekel, gamja jorim (aartappels in sojasous en heuning geglaseer); sigeumchi namul (geblansjeerde spinasie met sesamolie, sesamsaad en ‘n skeppie rooirissiepasta); boonspruite, geelwortel-repies vars of geroerbraai, roerbraai-sampioene met mirin.

Van nou af is daar altyd 'n bakkie tuisgemaakte ssamsous in my yskas. Eet dit saam met alles.

Van nou af is daar altyd ‘n bakkie tuisgemaakte ssamsous in my yskas. Eet dit saam met alles.

Ssämjang-sous: Jy gaan hierdie sous op alles wil eet, van boerewors en ‘n skaaptjoppie tot jou hamburger. Dis onontbeerlik saam met die Koreaanse bief en bibimbup.  Meng die volgende saam: 2 fyngekapte slaaiuie, 2 gerasperde knoffelhuisies, 125 ml Koreaanse gefermenteerde sojaboonpasta (doenjang), 60 ml Koreaanse rissiepasta (gotsjoejang), 60 ml mirin en 15 ml geroosterde sesamolie.

Boelgogi beteken letterlik 'vuurvleis'. Braai die gemarineerde strokies oor kole of in 'n riffelpan

Boelgogi beteken letterlik ‘vuurvleis’. Braai die gemarineerde strokies oor kole of in ‘n riffelpan


Dis die ideale gereg vir ‘n eerste ontmoeting met die Koreaanse kookkuns. Hoe langer die vleis marineer, hoe geuriger en sagter is dit.  Sit voor saam met  bantsjan (bykosse) en ssam jang sous.

(genoeg vir 4 mense as deel van Koreaanse ete, of twee as hoofdis )

500 g biefstuk, soos lendestuk of riboog in dun repe gesny.

Marinade vir 500 g steak:

  • 60 ml mirin (soet Japanese ryswyn), of vervang met medium-soet sjerrie
  • 1 geskilde peer of Granny Smith appel,  fyn gerasper
  • 60 ml sojasous
  • 60 ml bruinsuiker
  • 4 slaaiuie , wit en groen dele, fyngekap
  • 15 ml Koreaanse rissiepasta (gotsjoejang) of sambal oelek
  • 15 ml fyngerasperde vars gemmer
  • 2-3 knoffelhuisies, fyngerasper
  • 30 ml sesamolie
  • 7,5 ml ryswynasyn of appelasyn
  • Swartgemaalde peper

*Vries die vleis net tot dit styf genoeg is om makliker te sny.

  • Meng marinade-bestanddele saam en voeg vleisrepies by. Plaas minstens 2 uur of oornag in die yskas om te marineer.
  • Druk vleis droog met kombuispapier. Braai hoogstens ‘n minuut oor warm kole of in ‘n baie warm swaarboompan met ‘n bietjie canolaolie in, niks meer as 60 sekondes nie.

    Hottek is gisdeeg'pannekoekies' met 'n vulsel van bruinsuiker en neute. Hier eet ons dit met Fritz se koffie-en kondensmelkroomys. Vietnamese yskoffie met kondensmelk is die inspirasie vir hierdie roomys.

    Hottek is gisdeeg’pannekoekies’ met ‘n vulsel van bruinsuiker en neute. Hier eet ons dit met Fritz se koffie-en kondensmelkroomys. Vietnamese yskoffie met kondensmelk is die inspirasie vir hierdie roomys.


 Hierdie gewilde straatkos word gereken as Korea se antwoord op donuts.   Die deegbolletjes  kry ‘n vulsels van bruinsuiker en word in ‘n pan tot bros gaargemaak, nie in diepvet nie. Bedien met koffie-kondensmelkroomys.

  • 7 g kitsgis
  • 10 ml strooisuiker
  • 125 ml louwarm melk
  • 335 g koekmeel
  • 40 ml bruinsuiker, gemeng met 40 ml gekapte neute
  • Sonneblom- of canolie olie vir vlakbraai
  • Plaas die gis, suiker en melk in ‘n bakkie en laat staan sowat 10 minute tot skuimerig.
  • Plaas meel in die bak van die elektriese menger met die deeghak aan. Maak ‘n holte in die deeg en voeg die gismengsel en 125 ml louwater by. Knie sowat 7 minute tot glad en elasties. Bedek die  bak en laat in warm plek rys tot verdubbel in volume (omtrent 1 uur).
  • Knie die deeg af op ‘n oppervlak liggies met meel bestrooi. Verdeel die deeg in 8 stukke,  vorm elke stuk in ‘n 8 cm skyf en skep van de suiker-neutmengsel in die middel van elke porsie. Vou kante na mekaar toe en seël. Druk in 1.5 cm sirkels met jou handpalm.
  • Verhit 30 ml olie in ‘n groot pan oor medium-lae hitte. Maak  4 op ‘n slag gaar, minstens  4 minute aan elke kant tot goudbruin terwyl jy dit liggies met ‘n spaan platdruk.

    Die komkommer- en appelpiekel is vining om te maak en dra by tot die tekstuur van die bibimbap

    Die komkommer- en appelpiekel is vining om te maak en dra by tot die tekstuur van die bibimbap


  • 6-8 piekel-komkommers of een medium Engelse komkommer
  • 7,5 ml sout
  • 1 Granny Smith appel, skil aan, gehalveer en pitte uitgehaal
  • 500 ml water
  • 100 ml ryswynasyn of appelasyn
  • 5 cm-stuk geskilde vars gemmer, in baie dun stokkies gesny
  • 60 ml suiker
  • 2,5 ml droë rissievlokkies


  • Sny die komkommer in ringetjies, sowat 5 mm dik (makliker met ‘n mandolien). Bedek met sout en laat 30 minute staan. Spoel af en druk soveel van die vloeistof uit as wat jy kan.
  • Sny die appel in 5 mm dun skywe. Plaas die appel, komkommer en res van die bestanddele in ‘n glasbakkie en marineer vir 30-6- min. Bakkie met Diana se toffie soetpatat


Pottebakker Diana Ferreira het hierdie besondere bykos saamgebring vir ons Korea-smaakreis. Dit kan as bykos of nagereg geniet word.  Dis die vonds van die ete.

  • 500 g soetpatat
  • 4 k Sonneblom- of canolaolie vir diepbraai


  • 15 ml sonneblomolie
  • 62,5 ml suiker
  • Swart sesamsaad, vir sprinkel


  • Skil soetpatat, sny in stukke, spoel af onder koue water en droog goed af. Sny in stukke sowat 5 cm x 1 cm.  Verhit olie in ‘n wok of braaipan en braai 6-8 minute oor medium-hoë hitte tot goudbruin.
  • Om toffie te maak: Verhit 15 ml olie in ‘n swaarboompan en kantel die pan om die bodem te bedek.  Sprinkel  suiker eweredig oor die olie en verhit ‘n paar minute oor matige hitte. Sodra die suiker begin smelt,  draai laer en prut stadig tot ‘n goudbruin stroop vorm, 7 minute of langer.  Moet glad nie tydens die proses roer nie, kantel die pan om dit te versprei.
  • Om saam te stel: Plaas ‘n vel bakpapier op ‘n skinkbord of bakplaat. Voeg die gebraaide soetpatats in die pan en roer versigtig deur om met die stroop te bedek. Sprinkel swart sesamsade oor.  Plaas die toffiepatats op die bakpapier sonder dat dit aanmekaar raak. Los tot die stroop hard raak en plaas dan in opskepbak.

Hierdie artikel is ‘n verwerking van my artikel wat in Die Burger Versnit verskyn het op Woensdag 4 November.

Ek dra die storie op aan my ma Inez Espost wat op 87 niks van haar avontuurlustigheid verloor het nie. Langs haar is Annamie wat met haar liefdevolle versorging van ons Ma vir my 'n suster geword het.

Ek dra die storie op aan my ma Inez Espost wat op 87 niks van haar avontuurlustigheid verloor het nie. Langs haar is Annamie wat met haar liefdevolle versorging van ons Ma vir my ‘n suster geword het.

Dankie aan Fritz Brand en Ian wat help foto’s neem het.


Get every new post delivered to your Inbox.

Join 9,106 other followers

%d bloggers like this: